
وقتی صحبت از لندکروز و پرادو میشود، در نگاه اول شاید هر دو خودروهای شاسیبلند اصیل و توانمند تویوتا به نظر برسند.
اما در قلب این دو اسب آهنین، تفاوتهای ظریف و مهمی نهفته است.
لندکروز، همان سلطان بیرقیب بیابانها، معمولاً مجهز به موتورهای بزرگتر، قدرتمندتر و گاهاً توربو شارژ است که باید بار سنگینتری را تحمل کند.
از طرفی پرادو، اگرچه همچون برادر کوچکتر خود خشنکشی میکند، اما اغلب در نسخههای بنزینی و دیزلی با دور موتور بالاتر و کاربراتوری طراحی شده که برای رانندگی روزمره نیز مناسبتر است.
انتخاب روغن موتور مناسب برای این دو، یک انتخاب لوکس نیست؛ یک ضرورت است. روغنی که هم بتواند در گرمای سوزان و فشار بالای موتور لندکروز مقاومت کند و هم پاسخگوی نیازهای موتور دوربالای پرادو باشد.
این انتخاب نادرست، ممکن است در کوتاهمدت مشکلی ایجاد نکند، اما مطمئناً دیر یا زود هزینههای گزاف تعمیرات را به دنبال خواهد داشت.
بیایید کمی فنیتر شویم. موتورهای لندکروز، بسته به نسل و مدل، از نمونههای V8 بزرگ تا موتورهای توربو دیزل قوی را شامل میشوند. این موتورها برای آفرودهای سنگین، یدککشی و حرکت در سربالاییهای طولانی طراحی شدهاند.
در نتیجه، فشار و دمای داخلی موتور بسیار بالاست و روغن باید بتواند در این شرایط سخت، فیلم محافظتی خود را از دست ندهد و غلظت مناسب را حفظ کند.
در مقابل، موتور پرادو (مخصوصاً در نسلهای قدیمیتر مانند پرادو ۱۲۰ یا ۱۵۰) اغلب دور موتور بالاتری دارد و ممکن است در ترافیک شهری یا جادههای کوهستانی بیشتر کار کند.
بنابراین، روغن آن باید روانکاری سریع در لحظه استارت خوردن (خصوصاً در هوای سرد) و مقاومت در برابر استهلاک در دورهای بالا را داشته باشد.
شرایط کارکرد شما هم حکمفرماست: آیا بیشتر در شهر تردد میکنید؟
یا همواره در جادههای خاکی و بیابان هستید؟ این سوالات، سنگ بنای انتخاب درست هستند.
حتماً این اعداد و حروف روی قوطی روغن شما را هم گیج کردهاند: ۵W-30، ۱۰W-۴۰ و… . اجازه دهید ساده توضیح دهیم.
عدد قبل از W (مخفف Winter) نشاندهنده روانبودن روغن در دمای سرد است. هرچه این عدد کمتر باشد (مثل ۰W یا ۵W)، روغن در هوای سرد سریعتر به تمام قسمتهای موتور میرسد.
عدد دوم نیز نشاندهنده غلظت روغن در دمای کارکرد موتور (دمای بالا) است. مثلاً ۴۰ غلیظتر از ۳۰ است. اما کدام برای خودروی شما بهتر است؟
به طور کلی، برای اکثر مدلهای جدید لندکروز و پرادو، تویوتا روغنهای با گرید ۰W-۲۰ یا ۵W-۳۰ را توصیه میکند که معمولاً از نوع روغنهای سنتتیک یا کاملساخت هستند.
این روغنها در برابر حرارت مقاومترند و دوره تعویض طولانیتری دارند. در مقابل، برای خودروهای قدیمیتر یا با کارکرد بسیار بالا، ممکن است گریدهایی مانند ۱۰W-۴۰ یا ۱۵W-۵۰ مناسبتر باشد.
همیشه به استانداردهای API (مثل SN, SP) یا ILSAC (مثل GF-6) که روی قوطی درج شده، توجه کنید.
برای لندکروز، انتخاب روغن کمی محافظهکارانهتر و با حساسیت بالاتری انجام میشود.
اگر مالک یک لندکروز V8 بنزینی یا یک مدل توربو دیزل مانند VX یا GX هستید، حتماً به دفترچه راهنمای خودرو مراجعه کنید. معمولاً برای مدلهای جدید (مثل سری ۲۰۰ و ۳۰۰)، تویوتا روغن سنتتیک با گرید ۰W-۲۰ را توصیه میکند.
این روغنها با ایجاد یک لایه نازک اما مستحکم، هم مصرف سوخت را بهینه میکنند و هم از موتور در برابر استهلاک محافظت میکنند. برای مدلهای قدیمیتر (مثل سری ۱۰۰ یا ۸۰)، ممکن است گرید ۵W-۳۰ یا ۱۰W-۴۰ مناسبتر باشد.
نکته کلیدی برای لندکروزهای دیزلی، توجه به استاندارد خاصی مانند CJ-4 است که برای موتورهای دیزلی با تکنولوژی بالا طراحی میشود.
در انتخاب برند نیز، روغنهای معتبری مانند موبيل، شل هلیکس، یا توتال که استانداردهای توصیهشده تویوتا را داشته باشند، گزینههای مطمئنی هستند.
پرادو، این خودروی دوستداشتنی و همهفنحریف، نیازمند روغنی است که انعطاف عملکردی بالایی داشته باشد. برای پرادوهای نسل جدید (مثل پرادو ۱۵۰ با موتور ۲.۷ یا ۴ لیتری) معمولاً روغن سنتتیک با گرید ۰W-۲۰ یا ۵W-۳۰ پیشنهاد میشود.
اما اگر صاحب یک پرادو قدیمی با موتور ۱KZ-TE دیزلی (نسل ۹۰ و ۱۲۰) هستید، داستان متفاوت است.
این موتورهای دیزلی قدیمیتر ممکن است با روغنهای با گرید ۱۰W-۴۰ یا ۱۵W-۴۰ (اغلب از نوع نیمهسنتتیک یا با پایه معدنی مرغوب) سازگاری بهتری داشته باشند و حتی سوزش روغن کمتری نشان دهند. همیشه سن خودرو و کارکرد آن را در نظر بگیرید.
یک پرادو با ۳۰۰ هزار کیلومتر کارکرد، حتی اگر نسل جدید هم باشد، ممکن است با یک روغن با گرید کمی غلیظتر (مثلاً ۵W-۴۰) بهتر عمل کند تا فاصله بین سیلندر و پیستونهای فرسوده را بهتر پر کند. مشورت با یک متخصص واقعی در این زمینه راهگشاست.
حالا بیایید این اطلاعات را کنار هم بگذاریم. به طور خلاصه،
لندکروزهای جدید: روغن سنتتیک با گرید ۰W-۲۰ یا ۵W-۳۰ اولویت دارد.
لندکروز قدیمی یا دیزلی سنگین: ۵W-۴۰ یا ۱۰W-۴۰ با استاندارد مناسب دیزلی.
پرادوهای جدید: مشابه لندکروز، ۰W-۲۰ یا ۵W-۳۰ سنتتیک.
پرادوهای قدیمی (مثل پرادو ۱۲۰): ۵W-۳۰ یا ۱۰W-۴۰ (بسته به نوع موتور بنزینی یا دیزلی). اما به خاطر بسپارید که این یک دستورالعمل کلی است.
سه فاکتور نهایی انتخاب شما را مشخص میکند:
آب وهوای منطقه شما (گرم یا سرد)،
نوع رانندگی شما (شهری، بینشهری، آفرود) و
سن و کارکرد خودرو. استفاده از روغن بسیار رقیق در خودروی فرسوده میتواند باعث کاهش فشار روغن و خسارات جبرانناپذیر شود.